|
“Geachte
heer Balkenende,
Met medewerking van uw persoonlijke medewerkster en onze
verzoeken daartoe mogen wij ons tot u richten met deze korte email.
Hedenmiddag bezoekt u de polder Groot Mijdrecht Noord. Wij,
bewoners en ondernemers uit de polder, willen u graag van harte welkom
heten en onze waardering uiten dat u de tijd heeft gevonden onze polder
te bezoeken. Het is mooi weer en dan is onze polder op zijn mooist.
Groen, open en rustig. Het is fantastisch dat dat nog bestaat onder de
rook van Amsterdam.
Onze polder is vitaal. Er zijn veel rendabele
veeteeltbedrijven, fruitteeltbedrijven, en nieuwe ondernemingen zoals bed
& breakfasts voor stedelingen. Veel bewoners zijn particuliere
landschapbeheerders geworden. Het is een hechte sociale gemeenschap.
De mensen die vanmiddag in uw gezelschap verkeren zien dat
helaas anders. Zij zullen een beeld schetsen van kommer en kwel. Een
beeld zonder toekomst voor de agrarische ondernemers. Dat beeld helpt hen
bij de besluitvorming om van onze polder ‘een project’ te
maken. Een project waarbij de hele polder wordt opgehoogd of onder water
wordt gezet en waarbij een gemeenschap van 120 gezinnen dient te
verdwijnen. Wij herkennen ons leven echter niet in dat beeld, het is
onjuist.
Een nieuw project kan evenmin wordt gefundeerd op technische
knelpunten. Veelvuldig overleg met bestuurders, ambtenaren en ingenieurs
hebben ons nut en noodzaak van het nieuwe project niet duidelijk kunnen
maken. Bodemdaling, waterkwaliteit, het rondpompen van water, we kennen
de aangehaalde knelpunten allemaal. Ze zijn echter niet specifiek voor
onze polder. Het komt in alle Nederlandse polders voor. Kennelijk zijn
die knelpunten elders niet zo problematisch gezien het feit dat we daar
gaan bouwen. (Bijvoorbeeld in de polder Groot Mijdrecht Zuid.)
Belangrijker is de studie van de provincie Utrecht (april 2006) die
aangeeft dat er technische oplossingen zijn om het waterbeheer te
verbeteren waarbij het polderlandschap wordt gerespecteerd. Waterbeheer
en een groene polder gaan dus prima samen.
En dan is er nog de kwestie van geld. Sinds de maand mei
vorig jaar vragen wij naar een maatschappelijke kosten-batenanalyse. We
weten wel wat de kosten zijn van onder water zetten – tussen de
500.000.000 en 700.000.000 euro – maar niet wat de baten zijn. Als
u vandaag om geld wordt gevraagd, kunt u wellicht eens naar de
opbrengsten informeren. Technische oplossingen kosten een fractie van dat
bedrag en veroorzaken geen maatschappelijke schade.
Ingenieurs van het Hoogheemraadschap hebben ons aangegeven
dat er geen urgentie is. Waarom dan toch die haast? Gaan we daar dan geen
spijt van krijgen? Wij begrijpen dat minister Veerman aanstaande vrijdag
40.000 handtekeningen krijgt voor het behoud van het landschappelijke
Groene Hart. Er is kennelijk brede maatschappelijke waardering voor het
landschap zoals het nu is en zoals wij dat dagelijks beheren.
Voor alles willen wij als bewoners en ondernemers rust.
Sinds de maand mei vorig jaar, toen de overheid aankondigde een studie te
gaan doen naar het onder water zetten van onze polder, zijn onze huizen
en boerderijen onverkoopbaar op de vrije markt geworden. Dit kan zo niet
voortduren. Wij bieden de overheid onze kennis van het gebied aan en
willen helpen eventuele knelpunten weg te nemen. Maar laten we dat dan
doen vanuit respect voor het huidige landschap en voor onze gemeenschap.
Wij stellen het op prijs dat wij dit aan u hebben kunnen
melden. Wij zijn vanmiddag aanwezig bij het gemaal in onze polder. Indien
u meer informatie wenst, staan wij voor u klaar. Misschien kunt u tijd vinden
voor een kort overleg in Kamerik later op de middag. Of drinkt u met ons
een kop koffie in de bed& breakfast aan de Veldweg 2 (Waverveen) in
onze polder. Mogen wij dat dan van u vernemen?
Wij bedanken u voor uw aandacht.
Met vriendelijke groet,
Nico de Dood (boer / ondernemer)”
|
